Dit evenement wordt in het Engels gehouden.

De tentoonstelling Host(ile) Lands sluit deze zondag af met een debat waarin de kunstenaars, samen met uitgenodigde sprekers en het publiek, de praktijken, het beleid, de culturele en politieke implicaties van invasiviteit, exotisme en migratie van mensen verkennen en erover nadenken. , dieren en planten. Als onderdeel van dit slotevenement zal er een voedselbijdrage zijn met invasieve soorten van Mariko Hori en Kumi Hiroi (zie onderstaande recepten).

 

Evenementenprogramma:

15.00 – 15.15: Welkom door Alice Smits (curator/directeur Zone2Source)

15.15 – 15.45: Invasieve Exoten in Perspectief: Van Ecologische Impact tot Beheer door Janneke van der Loop (ecoloog en expert invasieve soorten)

15.45 – 16.15: Ecological Xenophobia: The Political Semiotics of Host(ile) Species door Yogi Hale Hendlin (milieufilosoof)

Pauze

16.30: Artist talk door Kumi Hiroi

16.45: Artist talk door Mariko Hori

16.45 – 17.30: Debat door Janneke van der Loop, Yogi Hale Hendlin, Hangfeng Chen, Pan Vanitcharoenthum, Mariko Hori en Kumi Hiroi

17.30 – 18.00: Eten en drinken: Japanse duizendknoopthee, ‘Sitting in the Same Soup’ en een verrassingsdessert bereid door Kumi Hiroi en Mariko Hori

 

Introductie van de Sprekers:

Janneke van der Loop is ecoloog en werkzaam als adviseur ecologie bij Waterschap Aa en Maas en als secretaris van het Nederlands Expertise Centrum Exoten. Ze houdt zich bezig met beleid, onderzoek en beheer van invasieve uitheemse soorten in relatie tot waterbeheer en biodiversiteit. Sinds haar promotie op de invasieve soort watercrassula werkt zij nationaal en internationaal samen met kennisinstellingen en praktijkpartners aan (innovatieve) oplossingen voor de aanpak van invasieve soorten.

Invasieve Exoten in Perspectief: Van Ecologische Impact tot Beheer door Janneke van der Loop

“In mijn werk als ecoloog kijk ik naar invasieve uitheemse soorten vanuit hun effecten op biodiversiteit, volksgezondheid en economie. In deze lezing ga ik kort in op hoe soorten ‘invasief’ worden beoordeeld en welke impact ze kunnen hebben, en licht ik toe hoe beleid en beheer in Nederland en de EU zijn georganiseerd. Aan de hand van twee innovatieve projecten rond Japanse duizendknoop laat ik zien hoe we werken aan oplossingen voor deze problematiek. Ook zal ik kort ingaan op de internationale dimensie: er zijn namelijk ook soorten die vanuit Europa elders invasief worden en daar op vergelijkbare wijze worden bestreden…”

 

Yogi Hale Hendlin is milieufilosoof en onderzoeker op het gebied van volksgezondheid. Hij is hoogleraar aan de Erasmus School of Philosophy (Erasmus Universiteit Rotterdam) en onderzoeksmedewerker bij het UCSF Center to End Corporate Harm. Hendlin is hoofdredacteur van het tijdschrift Biosemiotics en oprichter van het Feral Ecologies Lab, een interdisciplinair platform op het snijvlak van semiotiek, milieufilosofie en de politiek van het leven tussen soorten. Hendlins onderzoek onderzoekt hoe commerciële en politieke belangen ecologische kennis vormgeven, en ontwikkelt het concept van semiocide om de systematische ontmanteling van betekenisgevende relaties in levende werelden te beschrijven. Hij publiceert in diverse media, waaronder het New England Journal of Medicine, en onderhoudt actieve creatief-ecologische samenwerkingsverbanden in Europa, Californië en Japan.  Omdat hij zichzelf als een intellectuele vluchteling beschouwt, identificeert Hendlin zich vaak meer als een vreemdeling dan als een expat.

Ecological Xenophobia: The Political Semiotics of Host(ile) Species door Yogi Hale Hendlin

Invasief, vreemd, exotisch. Dit zijn geen neutrale biologische beschrijvingen. Het zijn politiek geladen categorieën die veel meer onthullen over de samenlevingen die ze gebruiken en de afstand die deze organismen hebben afgelegd. Het verhult hun oorspronkelijke relatie met de habitats waarin ze geëvolueerd zijn en kent een lange geschiedenis van kolonialisme, waarin het onbekende een dreigende lading krijgt. Dr. Hendlin, die zich baseert op biosemiotiek, milieufilosofie en de politiek van het behoren tot meerdere soorten, bespreekt de koloniale wortels en nationalistische grondslagen van het discours over invasieve soorten, de verontrustende overeenkomsten met de taal van menselijke migratie, en zet dit af tegen de ecologische realiteit van monoculturele kwetsbaarheid, successie-ecologie en de vraag wie de macht heeft om de betekenis van ’thuis’ te definiëren.

 

 

Recepten:

 

Kumi Hiroi

Thee van Japanse duizendknoopbladeren (Itadori-thee)

 

Smaak
De thee heeft een milde, geroosterde smaak die lijkt op die van hojicha (Japanse geroosterde groene thee). Ondanks de natuurlijke zuurheid van verse duizendknoop is de thee verrassend zacht en niet merkbaar zuur.

Opmerking
Japanse duizendknoop bevat oxaalzuur. Stomen vóór het drogen kan helpen om de concentratie ervan te verminderen. Zoals bij elke wilde plant, consumeer met mate en zorg voor een juiste identificatie vóór het oogsten.

Ingrediënten:

Verse bladeren van Japanse duizendknoop (Itadori)
water

1. Oogsten en schoonmaken
Verzamel verse jonge bladeren (en malse stengels) van Japanse duizendknoop. Was grondig met water om vuil en resten te verwijderen.

2. Stoom de bladeren
Doe de bladeren en stengels in een stoompan en stoom ze enkele minuten. Dit proces helpt de bitterheid en het overtollige oxaalzuur te verminderen.

3. Kneed de bladeren
Kneed of wrijf de bladeren na het stomen voorzichtig met de hand om de plantvezels te breken en hun aroma vrij te laten komen.

4. Verwijder overtollig vocht
Dep de gestoomde bladeren droog met keukenpapier om overtollig water te verwijderen.

5. Droogroosteren
Doe de bladeren in een droge koekenpan op laag vuur. Blijf voortdurend roeren en rooster tot de bladeren volledig droog en licht geroosterd zijn.
Dit kan even duren omdat de gestoomde bladeren nog behoorlijk wat vocht vasthouden.

6. Zet de thee
Doe ongeveer 1–2 theelepels van de gedroogde theebladeren in een kopje. Giet heet water over de bladeren en laat 3–5 minuten trekken voordat je de thee drinkt.

 

Mariko Hori
Samen in dezelfde soep

Japans-Nederlandse groentemisossoep met kardemom (voor 4 personen)

Deze soep combineert de zachte diepte van Japanse kombu-dashi met de geruststellende vertrouwdheid van traditionele Nederlandse groentesoep. Groenten die landen en geschiedenissen hebben doorkruist, komen samen in één pan, afgewerkt met peterselie en kardemom — een klein gebaar naar migratie, aanpassing en gedeelde smaak.

Ingrediënten:

Voor de kombu dashi:

• 1 stuk kombu (ongeveer 10 × 10 cm), 800 ml water
  Groenten
  1 wortel, 1 ui, 1 stengel bleekselderij, 1 tomaat, 1 middelgrote aardappel, 1 kleine prei, 1 teentje knoflook
  Kruiden
  2–3 eetlepels miso (witte of gemengde miso werkt goed), verse peterselie, fijngehakt, een klein snufje gemalen kardemom

1. Maak de kombu-dashi klaar

Veeg de kombu lichtjes af met een vochtige doek zonder het witte poeder te verwijderen, want daar zit natuurlijke umami in. Doe de kombu in 800 ml water en laat het een nacht (ongeveer 10–15 uur) in de koelkast staan. Laat de kombu de volgende dag tijdens het koken in de pan zitten voor een rijkere smaak.

2. Bereid de groenten voor

Snijd de wortel, ui, selderij, aardappel, prei en knoflook in dunne plakjes. Snijd de tomaat in kleine stukjes. Doe alle groenten in de kombu-dashi en verwarm zachtjes op middelhoog vuur. Zet het vuur net voordat het kookt lager en laat zachtjes sudderen tot de groenten gaar zijn.

3. Voeg de miso toe

Zet het vuur uit, of houd het op zeer laag vuur. Los de miso langzaam op in de soep met behulp van een lepel of een kleine zeef. Laat de soep niet koken nadat je de miso hebt toegevoegd, want dit vermindert het aroma en de delicate smaak.

4. Afwerking

Serveer de soep warm. Strooi er vlak voor het serveren verse peterselie en een klein snufje gemalen kardemom overheen.